Jahongir.Org
ЖАҲОНГИР МУҲАММАД
САМАРҚАНДНИ СОҒИНИБ
ДЕВОН
Вашингтон-2002
йил
1.ЎЗЛИГИМ
ЎЗЛИГИМ
Ўзбегим,
деб йиғладим,
Сенга
топинар экан.
Ўзбегим,
деб йиғладим,
Бошим
чопилар экан.
Ўзлигим
деб ҳайқирдим,
Довул,
бўрон эсса ҳам.
Ўзлигим
деб ҳайқирдим,
Қилич
бошни кесса ҳам.
Орегон,
1998 йил.
***
ЎЗБЕК
У
Ўзбекдир,
Ўз
юртида
Ватансиз
у,Ватанидан
айрилган,
Учай
деса уфқларга,
қанотлари
қайрилган.
У
Ўзбекдир
Мансабдорни
курганида қалтирайди
тиззаси,
Кучи
етар қардошига,
ҳамсояга
иззаси.
У
Ўзбекдир
Жаҳли
чиқса тоғни талқон
қилар ҳайбат азми
бор,
Миллатдоши қон
ютса ҳам
элу юртга
базми бор.
У
Ўзбекдир
Доно
асл- насиҳату
маслаҳатнинг
устози,
Аммо
уни керак
болса бошқаради бир
този.
У
Ўзбекдир
Оти фақат ўзига
бек-мағрурликнинг
муроди,
Аслида
у таҳқирланган
элнинг бўғиқ
фарёди.
Вашингтон,
1999 йил.
***
ТАРКИ
ВАТАН
Тарки
Ватан-санЪатмас,
Йиллар
умрингни
ютар.
Тарки
Ватан
-жаннат;мас,
Дўзах қаршингда
турар.
Тарки
Ватан
-зулмди;р,
Томирингдан
қон оқар,.
Тарки
Ватан
-ўлимди;р,
Тобутинда
жон ёқар!
Орегон,
1998 йил.
***
ОСМОН
ВАТАНИМ
Соғинч
сарғайиб
хазон
тўкади,-
Соғинч
умргинам,
Хазон-кунларим.
Оғоч
букчайиб соя
тўшайди,-
Оғоч
-вужудг;инам,-
Соя -
тунларим.
Чақмоқ буралаб
ўбдон
сўкади,-
Чақмоқ-отагинам,
Оловдир
таним.
Осмон
ўксиганча
кўз ёш
тўкади,
Осмон
онагинам,
Осмон-Ватаним!
Истанбул,
1994 йил.
***
ҚИЗҒАЛДОҚЗОР
Қизғалдоқзор-
Юлдузларим
сўнмаган
дала.
Қизғалдоқзор-
Оҳларимдан
ёғилган
жала.
Қизғалдоқзор-
Осмонимдан
йиқилган
шафақ.
Қизғалдоқзор-
Нигоҳларим
тўкилган
варақ.
Қизғалдоқзор-
Лабларимни
ёндирган ёноқ.
Қизғалдоқзор-
Бойнимдаги
айлана сўроқ.
Қизғалдоқзор-
Ҳисларимни
титратган
фироқ.
Қизғалдоқзор-
Тунларимда
ўчмаган чироқ.
Қизғалдоқзор-
Кўзларимнинг
тубида ҳалак.
Қизғалдоқзор-
Юрак қоним
саcраган
фалак.
Баку,1993
йил.
***
ТУШЛАРИМДА
Тушларимда
учиб кетаман,
Нурнинг
этагига
осилиб.
Соямни қувалабетаман,
Оёқлар
остида
босилиб.
Тушларимда
учиб келаман,
Сочларингни
тараб қўйгали.
Киприк
каби шаҳид
бўламан,
Жаннат
кўзга қараб
тўйгали.
Тушларимда
туш кўрсам
агар,
Саҳар
чоғи ўлиб қоламан.
Сўнг
ўзимни
тобутдан
аранг,
Тонгга
ўраб тортиб
оламан.
Тушларимда
от сураман,
от,
Зулфиқорни тутиб қўлимда.
Уйқу
босган
дунёни ҳайҳот,
Туш
кўраман ҳатто
ўнгимда.
Истанбул,
1994 йил.
***
ХИЁНАТНИНГ ЯРАСИ
Ёмғир
ёғар ғўр
майсани
ўйнатиб,
Кўкда
чақмоқ қўшиқ
авжини айтар,
Қирғоқларнинг
қўш
лабини қонатиб,
Сел
келади пойқадами хавф,
хатар,
Сел
ювса-да ўнар
майса сараси,
Фақат…
Фақат,
битмас
хиёнатнинг
яраси.
Ўрмон
кенгиш
яхшиси бор,
ёмони,
Шер
измини бериб
кетди
тулкига.
Дунё айқаш қайда
рости, ёлғони,
Ҳайвонгоҳда султон
сабаб
кулкига,
Шер қайтса
гар қайтар
ўтли наЪраси,
Фақат…
Фақат,
битмас
хиёнатнинг
яраси.
Юртда
шодлик
Наврўзойнинг
тўйидир,
Йел
келинчак
сочларини
ўради,
Бир
йигит бор
йигит боши қуйидир,
Юрагига
севги санчиғ уради.
Вақт
қилич,
оламларнинг
арраси,
Фақат…
Фақат,
битмас
хиёнатнинг
яраси.
Дўст
саноқиз,
дардкашини
изларман,
Ишонганим
ишонтириб
сотади,
Ватан
дардин сарҳадида
бўзларман,
Ёғий
эмас, дўстим
пойлаб отади.
Ўқ
юлса гар
ёдгорликка қараси,
Фақат…
Фақат,
битмас
хиёнатнинг
яраси.
Баку, 1993
йил.
***
НОМОЗ
БОТИР га
Она
ўлса
бепарводир
одамлар,
Ота
ўлса
бепарводир
одамлар,
Бола
ўлса
бепарводир
одамлар,
Ажал ҳалқасида
юртим-нодирм,
Қайердасан,
Номозгинам,
ботирим?!
Зарафшоннинг
бағри қора
майхундир,
Оролидан
айро тушган
Жайхундир,
Қорақумда
сарсон-сароб
Сайхундир,
Ичган
сувим заҳар-
заққум, қотилим,
Қайердасан,
Номозгинам,
ботирим?!
Ўғлонларим
оти бору ори
ёЪқ,
Карвонларим
юки бору нори
ёЪқ,
Ҳофизларим
куйи бору
тори ёЪқ,
Зулфиқорим дами
ўтмас-қодирим,
Қайердасан,
Номозгинам,
ботирим?!
Бўзқурт
увлар Боботоғнинг
гўрида,
Шаним
куйди
Туркистонинг
зорида,
Бошим ҳамон Оқ
пошшонинг
дорида,
Олов
ичра ёнар
Ватан
чодирим,
Қайердасан,
Номозгинам,
ботирим?!
Тошкент,
1993 йил.
***
МАНИМ
ВАТАНИМ
Бир ғамим
бор минг
одамга оғирдир,
Минг
одам бор
битта ғамга
боғирдир,
Бир
Ватан
борелкалари
яғирдир,
Бир
Ватан бор
ватанида сағирдир,
Бу
маним ғамим.
Бир
азоб бор садоқатда ягона,
Бу
азобдан
минглар қочар
ҳар ёна,
Бир
Ватан бор
азоб чекар
мардона,
Бир
Ватан бор
Ватанида
бегона-
Менинг
азобим.
Бир
савол бор
юрак ҳаттида
ётар,
Бу
саволдан
минглар
хаёлга ботар,
Бир
Ватан бор
савол
бўйнидан
тутар,
Бир
Ватан бор
Ватанида қон ютар-
Маним
саволим.
Бир
Ватан бор абадиятга
мерос,
Вужудида
зулм мулкига қасос.
Бир
Ватан бор
ноласига қулоқ ос,
Бир
Ватан бор
Ватанида қайғу, ёс,
Маним
Ватаним.
Истнабул,
1994 йил.
***
ЁЛҒИЗЛИК
Пешонамда
толе дафтари,
Варақлайман,
кўзим
кўрмайди.
Учиб
кетган орзу
кафтари,
Нигоҳимни дорга
ўрайди.
Сайроқи қуш
дилнавосида,
Юрагимнинг
саси илинган.
Субҳи
козиб тонг
навосида,
Қорачиғим бағри
тилинган.
Хаёлимниг
муаттар
гулин,
Капалаклар
четлаб ўтади.
Умр
деган бир қарич ёЪлим,
Ғам
ғуссалар
ямлаб ютади.
Яширади
дунё
рафторин,
Ёлғизликни
келаман
бошлаб.
Пешонамнинг
ажин
дафтарин,
Толе
шунда кетади
ташлаб.
Баку, 1993
йил.
***
ВАТАН
МАНСИЗ…
Сароб
сув нигоҳида
мунг
жовдирар,
Кўзлари
ёлғнга
тўлган
боладай.
Соғинч
ташнасини
кўз ёш қондирар,
Лабим
тилим-тилим,
тароқ
лоладай,
Саҳрода
саргардон
кезаман
сансиз,
Ватан
мансиз, ман
Ватансиз.
Майса
япроғида
шабнам ясариғ,
Бераҳим офутоб ханжk